Yaklaşık yarım yüzyıldır gökbilimciler Güneş gibi yıldızların yaşlandıkça dönüş düzenlerini değiştirdiğine inanıyordu. Bu teoriye göre yavaşlayan yıldızlarda kutuplar ekvatordan daha hızlı dönmeye başlıyor ve anti-güneş diferansiyel dönüşü adı verilen bir durum ortaya çıkıyordu. Ancak gökbilimciler bu dönüş modelini hiçbir zaman gerçek gözlemlerle doğrulayamadı. Tahmin edilen model yalnızca bilgisayar simülasyonlarında ortaya çıkıyor gerçek verilerle örtüşmüyordu. Nagoya Üniversitesi ekibi bu tutarsızlığı araştırmak için güçlü sayısal simülasyonlara yöneldi. Çalışma Güneş benzeri yıldızların tüm yaşamları boyunca aynı dönüş düzenini koruyabileceğini ortaya koydu. Ekip üyesi ve profesör Yoshiki Hatta simülasyonun Güneş'in gözlemlenen dönüş düzenini neredeyse mükemmel biçimde yeniden ürettiğini ve daha yavaş dönen yıldızlara uygulandığında da astronomik gözlemlerle örtüştüğünü açıkladı.
Fugaku ve manyetik alanların belirleyici rolü
Araştırmacılar hesaplamalarını dünyanın en güçlü süper bilgisayarlarından biri olan Fugaku'da gerçekleştirdi. Simülasyonda modellenen her yıldız yaklaşık 5 milyar 400 milyon ızgara noktasına bölündü. Bu ayrıntı düzeyi bilim insanlarının yıldız içindeki küçük türbülanslı hareketleri ve manyetik yapıları izlemesine olanak tanıdı. Ekip sıcak plazmanın hareketini ve manyetik alanların davranışını eş zamanlı olarak hesaplayan manyetohidrodinamik simülasyonlar kullandı. Daha önceki simülasyonlar çok daha az ızgara noktasıyla çalışıyordu ve bu durum manyetik alanların yapay olarak zayıflamasına yol açıyordu. Bu sınırlama nedeniyle önceki çalışmalar manyetizmanın yıldız dönüşünü şekillendirmedeki önemini hafife almıştı. Yeni bulgular manyetik alanların yıldız davranışını şekillendirmede önceki modellerin önerdiğinden çok daha büyük bir rol oynadığını gözler önüne serdi.
Henüz hiç yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
